Hij houdt wel van me, hij houdt niet van me.
Hoe vaak heb ik zo gezeten, met het madeliefje in mijn hand, hopende dat ‘hij houdt wel van me’ tevoorschijn zou komen. En als dat zo was, dan was ik de koningin te rijk. Maar oh jé, als er uitkwam ‘hij houdt niet van me’…. Dan was ik de rest van de dag verdrietig en chagrijnig. Of ik ging net zo lang door totdat er toch de gewenste uitkomst was 😉.
Het had natuurlijk geen enkele invloed op de gevoelens van de betreffende jongen voor mij (als die er al waren). Sterker nog, in 99% van de gevallen wist de jongen helemaal niets van mijn gevoelens voor hem.
Wat zou er eigenlijk gebeurd zijn als ik gewoon naar de jongen toe was gegaan en hem verteld had dat ik hem heel erg leuk vond? En hem gevraagd had of dat wederzijds was? Als ik het lef had gehad om het heft in eigen hand te nemen. Zou dat mijn toekomst anders gemaakt hebben? De madeliefjes zouden me in ieder geval dankbaar zijn geweest en het grasveld zou er fleuriger bij hebben gestaan!

Wie herkent dit ook? Dat je het lot of je omgeving laat bepalen hoe jij je die dag voelt of hoe jij je leven leidt. Dat de ander dus bepaalt hoe jouw stemming van die dag is.
Zou het niet veel fijner zijn als je het lef hebt om daar zelf sturing aan te geven? Dat je zelf bepaalt welke kant je leven op gaat. Zodat je de madeliefjes in het gras kunt laten groeien en jij er van hartenlust van kunt genieten!

Laat het madeliefje staan en neem het heft in eigen hand.
Ik help je: Maak een afspraak – VerteldT