Samen aan de slag

Je hebt best wel plezier in je leven: leuk werk, fijn gezin, actieve vriendengroep. Allemaal dingen die je belangrijk vindt en waar je tijd en aandacht aan wilt besteden.
En daar wringt de schoen. Want tijd en aandacht: voor je gevoel heb je die niet meer. De week is om voordat je het in de gaten hebt, gevuld met activiteiten waarvan je nu niet eens meer weet welke het waren. Voor het geven van échte aandacht heb je vaak de fut niet meer. Het lijkt wel alsof dat leuke leven zo door je vingers wegsijpelt zonder dat je er grip op hebt. Die leuke vrienden zie je te weinig, het sporten is bijna een verplicht onderdeel van de week en je gezin draait eigenlijk op de automatische piloot. Bij het idee aan je komende verjaardag krijg je het benauwd: al wéér een jaar dichterbij de vergankelijkheid. En zo snel al!

Met heimwee kijk je terug op de tijd dat je jong en onbesuisd was: de wereld lag aan je voeten, de einder lag oneindig ver weg.

Come on, take a parachute and jump!
Schud je verlangen weer wakker, ben die toffe mens die je bent en glij moeiteloos en energiek door je dagen.

Of zoals Anja me liet weten:  “Ik voel me echt een stuk lichter in benen en hoofd; ik heb me nog nooit zo opgelucht gevoeld als nu.”

We leven in verhalen. Van elke gebeurtenis, van elk voorval dat je meemaakt, maak je je eigen verhaal. Die verhalen knoop je aan elkaar, zodat er voor jou een logische en begrijpelijke samenhang ontstaat. En daarmee geef je gebeurtenissen betekenis. Dat is de kracht van verhalen.
Wat als we de kracht van jouw verhalen aanspreken, zodat je méér in staat bent te om te zijn en te handelen op een manier die er voor jou toe doet?
Je kiest zelf je eigen weg. En welke weg je ook kiest, je zult merken dat het je leven verandert. De tijd die je geeft, krijg je in het kwadraat terug. Je bent welkom.

Maria over Mariëlle:
“Eerst wat over koetjes en kalfjes gepraat, leek eigenlijk nergens over te gaan. Gaandeweg het gesprek bleek het wel degelijk ergens over te gaan. Ik werd geraakt! In mijn hersens begonnen opeens lampjes te branden. Even was ik in de war en probeerde me te verdedigen. Maar ik had al snel in de gaten dat dat niet hoefde. Ik mocht zijn wie ik ben. Daarna ging het gesprek verder over hoe ik er mee om kan gaan. Licht en blijmoedig ging ik naar huis. Heel fijn was dat er geen tijdsdruk was. Het leek of er alle tijd van de wereld was.”

Nooit dwingend en in alle rust neem ik je bij de hand om je bij je eigen inzichten te brengen.